Καταστροφικό για την αγροτική οικονομία θα είναι το μέτρο-φασόν σε βάρος των αγροτών που αποφάσισαν στις Βρυξέλλες και θα εφαρμόσει η λεγόμενη κυβέρνηση της Ελλάδος. «Φασόν» γιατί έρχεται κομμένο και ραμμένο απ’ έξω και «λεγόμενη» κυβέρνηση, γιατί μόνο κατ’ όνομα είναι κυβέρνηση, αφού τα πάντα προαποφασίζονται και επιβάλλονται από τους δανειστές μας με την ελληνική κυβέρνηση να έχει μετατραπεί σε απλό εκτελεστικό όργανο.
Εξισώνουν, λοιπόν, τους αγρότες με τους ελεύθερους επαγγελματίες. Δυσβάσταχτα και γι’ αυτούς τα ασφάλιστρα ληστρική και σ’ αυτούς η φορολόγησή τους., Πώς θα τα πληρώσουν χωρίς να κινδυνεύσει η επιβίωσή τους; Και τα προϊόντα που παράγουν με το αίμα τους και όχι απλά με τον ιδρώτα τους όπως οι άλλοι επαγγελματίες, πόσο θα πρέπει τότε να πουληθούν; Σε ποια ξένη αγορά θα τα στείλουν και θα πληρωθούν ανάλογα με τα έξοδά τους, δηλαδή σε τιμές που φυσιολογικά θα πρέπει να είναι αρκετά υψηλότερες αφού θα εμπεριέχουν και το υψηλό κόστος της ασφάλισης και φορολόγησης των αγροτών; Από τη μια οι ευρωπαίοι, που για άλλη μια φορά θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση και θα κοιτάξουν να μας πάρουν όσο γίνεται φθηνότερα τα αγροτικά μας προϊόντα και από την άλλη η ρώσικη αγορά που θα σφυρίζει αδιάφορα αφού «υπάρχουν και αλλού ροδακινιές που βγάζουν ροδάκινα». Όσο για την εσωτερική αγορά, κανείς δεν περιμένει ότι ο αγωνιζόμενος για την επιβίωση Έλληνας καταναλωτής θα μπορέσει να πληρώσει ακόμη πιο ακριβά τα αγροτικά προϊόντα.
Σε «κατάσταση πολιορκίας» λοιπόν οι αγρότες. Απ’ έξω και από μέσα «συμμάχησαν» για την καταστροφή. Μαχαιριά στην σπονδυλική στήλη της χώρας, ο νόμος που υφάνθηκε στα στρογγυλά τραπέζια του Βερολίνου και των Βρυξελλών και στάλθηκε για να εφαρμοστεί από Έλληνες εναντίον Ελλήνων. Από Έλληνες που ομολογούν τον καταστροφικό χαρακτήρα του μέτρου και που δηλώνουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Εκεί φθάσαμε. Γίναμε μαριονέτες στα χέρια αδίστακτων εκμεταλλευτών και χορεύουμε στο ρυθμό τους. Και ας έλεγε ο σημερινός πρωθυπουργός πριν ανεβεί στην εξουσία ότι «εμείς θα βαράμε το νταούλι και αυτοί θα χορεύουν». Οι αγρότες όμως είναι αυτοί που χορεύουν τώρα και χορεύουν το χορό του Ζαλόγγου!…
Και τώρα ποιος θα τους σταματήσει; Θα έχει το κουράγιο η κυβέρνηση, που αναγνωρίζει το δίκιο των αγροτών, να βάλει τα ελληνικά ματ για να τους χτυπήσουν; Όταν τα τρακτέρ θα φθάσουν στην Αθήνα, ποιος θα είναι αυτός που θα τολμήσει να δώσει την εντολή να χτυπηθούν οι αγρότες που έχουν αναγνωρισμένο δίκιο με το μέρος τους; Γιατί έστω και την τελευταία στιγμή δεν ενεργεί η κυβέρνηση αυτή, σαν πραγματική ελληνική κυβέρνηση και δεν σπάει τον χαλκά που της έχουν βάλει στη μύτη οι δανειστές και την χορεύουν με εξευτελιστικό τρόπο; Γιατί παρακινεί τους φιλήσυχους αγρότες σε βίαιες ενέργειες, που δεν έχουν καμία σχέση με την ιδιοσυγκρασία τους; Γιατί τέλος οδηγεί τον αγροτικό κλάδο σε καταστροφή, ένα κλάδο που ίσως ήταν ο μόνος που είχε μείνει αλώβητος μέχρι τώρα από τα συνδυασμένα πυρά των δανειστών;
Το 1941 που μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα από το Ρούπελ, φτάνοντας στον κάμπο της Μακεδονίας ο στρατηγός διοικητής τους αναφώνησε: «Εδώ θα κάνουμε τον ωραιότερο λαχανόκηπο της Ευρώπης». Έτσι μας είχαν δει τότε, ίσως έτσι μας βλέπουν και σήμερα. Λαχανόκηπο. Αλλά και γι’ αυτόν χρειάζονται αγρότες, που είναι αμφίβολο αν μετά τα μέτρα αυτά της κυβέρνησης θα συνεχίσουν να υπάρχουν.
Τ.Π.
