Έφυγε από τη ζωή ο Γεώργιος Συργιαννίδης ένας αδάμαντας της Γεωπονικής Επιστήμης. Ορφανός από πατέρα πολύ μικρός, κατέβαλε πολύ μεγάλες προσπάθειες για να περάσει τις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης. Δεν αρκέστηκε όμως μόνο σ’αυτές. Συνέχισε τις προσπάθειές του για περαιτέρω σπουδές. Κατόρθωσε να φοιτήσει τρεις φορές σε Γαλλικά Ερευνητικά Ιδρύματα.
Κατόρθωσε να πάρει την ειδικότητα του ιολόγου την οποία ανέδειξε στην Ελλάδα σε αξιοζήλευτο βαθμό. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη γενετική βελτίωση σε πολλά είδη δένδρων. Δημιούργησε μια σειρά υποκειμένων κυδωνιάς ένα από τα οποία είχε συμβατότητα με ποικιλίες αχλαδιάς που δεν είχαν συμβατότητα με κυδωνιές.
Δημιούργησε ποικιλίες αχλαδιάς, βελτιώνοντας την Ελληνική ποικιλία «Κοντούλα». Μία από τις ποικιλίες φέρει το όνομά του «Συργιαννίδης 1/6».
Δημιούργησε μια αξιόλογη ποικιλία μηλιάς που φέρει το όνομα «Μυρτώ».
Εκεί όμως που επετέλεσε σπουδαίο έργο ήταν η βερικοκιά. Μια πολύ σοβαρή ασθένεια που οφείλεται στην ίωση «Σάρκα», προβλημάτιζε την Ευρώπη και όχι μόνον. Δεν υπήρχε τρόπος αντιμετώπισής της. Ο Συργιαννίδης ήταν εκείνος που επεσήμανε δύο ποικιλίες ανθεκτικές στην ίωση. Αυτές οι ποικιλίες αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία ποικιλιών ανθεκτικών στην ίωση. Παγκόσμια η αναγνώριση του επιτεύγματος αυτού. Σήμερα με ένα πλήθος ανθεκτικών ποικιλιών αντιμετωπίζεται το πρόβλημα με μεγάλη επιτυχία. Τη μεγάλη αυτή επιτυχία του Συργιαννίδη ανεγνώρισαν πολλά ιδρύματα του Εξωτερικού, καθώς και η Ακαδημία Επιστημών της Πολωνίας, όπου είχε λάβει χώρα συνέδριο με αντικείμενο τις ιώσεις. Δεν σταμάτησε όμως μόνο εκεί. Στον τομέα της ροδακινιάς υπήρχαν δύο πολύ σοβαρά προβλήματα. Το ένα ήταν το κιτρίνισμα των φύλλων, γνωστό ως χλώρωση της ροδακινιάς και το άλλο η επαναφύτευση εκρριζωθέντων δένδρων. Ο Συργιανίδης έφερε από τη Γαλλία το υποκείμενο αμυγδαλυροδακινιάς GF677 με το οποίο αντιμετωπίσθηκαν και τα δύο αυτά προβλήματα. Η Νάουσα που υπέφερε και από τα δύο αυτά προβλήματα, βρήκε τις λύσεις τους.
Αγαπητέ Γιώργο, αδελφικέ φίλε και συνεργάτη, πολλές είναι οι εργασίες που γράψαμε μαζί. Το βιβλίο όμως με τίτλο «Θρέψη λίπανση φυλλοβόλων Δένδρων» έμελε να διαδοθεί σ’ ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να καταστεί και Π α ν ε π ι σ τ η μ ι α κ ό.
Το μεγάλο έργο σου δεν το διατυμπάνιζες, δεν το πρόβαλες για να αναδειχθείς. Το άφηνες να αναδειχθεί μόνο του.
Η μετριοπάθειά σου ήταν ένα από τα μεγάλα σου προσόντα. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Η εργατικότητά σου ήταν παραδειγματική. Η εντιμότητά σου αξιοθαύμαστη.
Αγαπητέ Γιώργο η απουσία σου αφήνει πολλά κενά.
Στην οικογένειά σου, στους συγγενείς σου, στους φίλους και συνεργάτες σου, αλλά και στον αγροτικό κόσμο της Ημαθίας που τόσο βοήθησες για να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα.
Εκεί που βρίσκεσαι αγαπητέ Γιώργο, μπορείς να αναπαύεσαι υπερήφανος για όσα επετέλεσες για την Ελληνική δενδροκομία.
Η ζωή σου και το έργο σου ας αποτελέσουν παράδειγμα για τους νεώτερους.
Δ. Κ. Στυλιανίδης
