Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
οι εκλογές ολοκληρωθήκανε, η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε και ας ελπίσουμε ότι εκτός από την ενασχόλησή της με τη μαγειρική, και τα παντός τύπου επικοινωνιακά μαγειρέματα, θα κυβερνήσει, κιόλας.
Προσωπικά, πάντως δεν έχω κατανοήσει, ακόμη, γιατί γίνανε οι εκλογές.
Για να μάθουμε να μαγειρεύουμε, γεμιστά, μακαρόνια με κιμά και Σάκη Ρουβά, για να βελτιώσουμε τις τρίχες μας και την κώμη μας (Θεοδώρα, είμαι καλό παιδί, και κουρεύτηκα και ξυρίστηκα!).
Αγαπημένοι μου φίλοι,
γνωρίζοντας ότι με διαβάζετε και με συμπαθείτε (τι ψώνιο Θεέ μου!), θα ήθελα να μοιραστώ, τη χαρά μου, μαζί σας.
Πλησιάζει ο καιρός που θα υπουργοποιηθώ.
Μόλις, ο Αλέξης, αποφασίσει να δώσει βάρος και σε άλλο τομέα εκτός από την παιδεία, έρχομαι πρώτος στη σειρά (τα κυβικά μου δεν παίζονται, ούτε η βερμούδα μου!).
Ας “πάρουμε”, όμως τα πράγματα από την αρχή.
Την Κυριακή των εκλογών, έπαθα κατάθλιψη, βαριάς μορφής, μόλις συνειδητοποίησα, ότι για το υπόλοιπο του βίου μου, δεν θα “έχω”, Ραχήλ και Ζωή!
Πήρα λοιπόν τους δρόμους και “έψαχνα” να βρω γνωστούς, για να τους πω τον πόνο μου.
Αρχικά, είχα ραντεβού με τον φίλο μου, τον Μπάμπη. Άργησε μισή ώρα να έλθει.
Ρε, Μπάμπη, του λέω, όταν ο φίλος σου δεν είναι καλά, σε καλεί το καθήκον, δεν μπορείς να καθυστερείς.
Έχεις δίκιο, μου είπε, αλλά είχα τα γεμιστά στο φούρνο και περίμενα, να μην τα κάψω!
Επειδή, δεν γνώριζα, δεν έδωσα και ιδιαίτερη σημασία, μόνο τον κοίταξα λίγο περίεργα και αναρωτήθηκα μήπως εκείνος, τελικά, αισθανόταν, χειρότερα από μένα;
Η αλήθεια, είναι ότι μου έδωσε θάρρος, μου είπε, ότι ο Αλέξης, το δικό μας παιδί, κάτι θα κάνει και για εμένα και αποχωριστήκαμε.
Την άλλη μέρα, είχα επαγγελματικό ραντεβού, με τον φίλο μου, τον Γιωρίκα, την Ποντιάρα, και παρατήρησα ότι καθυστέρησε και αυτός, γύρω στα σαράντα λεπτά.
Άσε, μου λέει, έπρεπε να ψωνίσω πιπεριές, ντομάτες, ρύζι, άνηθο, … για να μαγειρέψει η Συμέλα. Θα με κάνει γεμιστά, συμπλήρωσε.
Πάλι, τα γεμιστά, ψιθύρισα, αλλά δεν έδωσα συνέχεια.
Το μεσημέρι, πήρα τον Μητσάρα από το σχολείο και μου είπε: “μπαμπά κάνε γρήγορα, μάντεψε τι φαγητό, έκανε η μαμά, σήμερα”.
Ωχ, είπα, γιουβαρλάκια. Όχι, γεμιστά με κιμά.
Η αλήθεια, είναι, ότι κάτι, άρχισα να υποψιάζομαι. Πάμε γρήγορα, στο σπίτι, είπα, για να δούμε ειδήσεις.
Μόλις, φίλοι μου, άνοιξα, το χαζοκούτι, έπεσα πάνω σε Θεανώ και στις περιβόητες δηλώσεις της, για τα γεμιστά, που εφηύρε η ελληνική οικογένεια, για να τρώει φθηνά.
Στη συνέχεια, δεν θα το πιστέψετε, τι είδα.
Τον γνωστό σε όλους μας, Τρύφωνα Σαμαρά, να κάνει δηλώσεις και να εύχεται, καλή επιτυχία, στη νέα μας υπουργό, τη Θεοδώρα μας. Θα γεμίσει την Ελλάδα, με φουγάρα, μας υποσχέθηκε.
Θα ξανααρχίσω το κάπνισμα, σκέφθηκα, αλλά, μετά συνειδητοποίησα, το πόσο πολύ με αγαπά, ο Αλέξης μου. Τελικά, ο φίλος μου ο Μπάμπης βγήκε, αληθινός.
Ραχήλ και Ζωή, δεν σας χρειάζομαι πια. Δεν μου λείπετε. Έχω Θεανώ και Θεοδώρα, και εάν παραμείνει και ο Βαγγέλας στην ηγεσία της ΝΔ, τι άλλο να θέλω, από τη ρημάδα τη ζωή!
Φίλοι μου, εάν αφήσουμε, κατά μέρος την εύθυμη πλευρά, του πολιτικού μας προσωπικού, τα πράγματα δεν είναι καθόλου για γέλια, είναι για κλάματα, δυστυχώς.
Γιατί, η κ. υπουργός, με όχημα τα γεμιστά, “πέρασε” το μήνυμα της.
Ο ελληνικός λαός, θα ζει στη φτώχεια, μας είπε, σε απλά ελληνικά. Και εάν οι δηλώσεις αυτές, συνδυαστούν με κάτι, άλλες δηλώσεις για καπιταλισμό και καταναλωτική κοινωνία, που πρέπει να αλλάξει, τότε … θα δούμε.
Και για επίλογο, σας μεταφέρω σε αποκλειστικότητα, την είδηση δημιουργίας του πρώτου φουγάρου.
Πρόκειται για βιομηχανία, λάιτ. Θα κατασκευάζει, τσατσάρες και ψαλίδια και η έδρα της θα είναι στο Κολωνάκι.
Τριχωτοί και μαλλιαρές, όλου του κόσμου, μαζευθείτε και … κουρευτείτε!
