Πάει κι αυτό το καλοκαίρι, ημερολογιακά… Διότι κλιματολογικά έχει μέρες ακόμα μπροστά του να μας χαρίσει, με ζέστη και πιθανές φυγές στις κοντινές παραλίες τα Σαββατοκύριακα για όσους μπορούν ακόμα. Και τί δεν μας άφησε αυτό το καλοκαίρι. Κατ’ αρχήν άφωνους, με την προκήρυξη εκλογών και κάλπες για τρίτη φορά μέσα σε εννιά μήνες. Ευτυχώς που τα ντουζάκια το καλοκαίρι είναι καθημερινά και με την εναλλαγή της θερμοκρασίας, κρύο-ζεστό, καταφέραμε να συνέλθουμε λίγο εγκεφαλικά.
Με το λευκό σημάδι του μαγιό στα μαυρισμένα σώματα, καλείται και πάλι ο λαός να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης (…) στα πολιτικά κόμματα των οποίων η “ρητορική” κάνει πιρουέτες και κολοτούμπες που συναγωνίζονται τους καλύτερους ακροβάτες.
Και έτσι μαζί με τους περιοδεύοντες ακόμη καλοκαιρινούς θιάσους, ξεκίνησαν και οι πολιτικές παραστάσεις των κομμάτων, με τους αρχηγούς τους να κοκορομαχούν και το πλήθος ακόμα να χειροκροτεί αμετανόητο από την αποδεδειγμένη πλέον πολιτική αναξιοπιστία.
Σα να μην πέρασε ούτε μια μέρα και από την περσινή ΔΕΘ και τον Ιανουάριο του 2015 και θα ακούσουμε από τους ίδιους ανθρώπους και τα ίδια κόμματα, τόσο διαφορετικά λόγια, λόγια, λόγια. Με τους δύο μονομάχους να ερίζουν για το παλιό και το νέο, μη αντιλαμβανόμενοι την έννοια του… ίδιου. Και για να το σχολιάσουμε μουσικά μόνο ο ρυθμός άλλαξε. Η κρητική λύρα και η πεντοζάλη έγινε σφιχτό ταγκό από τον Αλέξη, ενώ ο νέος αρχηγός της Ν.Δ. το φέρνει σε βαριά ζεμπεκιά.
Το σουρελιαστικό και το παράλογο λοιπόν της ζωής μας ακόμα και ο Ιονέσκο θα δυσκολευόταν να το καταγράψει. Μόνο ο αείμνηστος Κων/νος Καραμανλής (κάτι θα ήξερε) τόπε ευθέως: Η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο. Το ρηθέν, από το 1989, δικαιώνεται κάθε χρόνο και περισσότερο… Και μάλλον θα μας αποτελειώσει στις 14 Σεπτεμβρίου, του Τιμίου Σταυρού, με το πρώτο προεκλογικό ντιμπέϊτ για το κυνήγι του άλλου σταυρού (για τα ψηφαλάκια) που καρφώνουν την ίδια τη χώρα, με τα καρφιά να ματώνουν κυρίως τους ηλικιωμένους συνταξιούχους που τη στήριξαν με κόπο και δουλειά τόσα χρόνια, πιστεύοντας ουτοπικά στην «σωτηρία» της από επαγγελματίες πολιτικούς.
Ας επανέλθουμε όμως στο καλοκαίρι και ας κλείσουμε με μια ευχάριστη «απειλή». Ο ΓΑΠ δήλωσε χθες ότι δεν κατεβαίνει σ’ αυτές τις εκλογές, γιατί δεν βγαίνει οικονομικά…
Ακόμα και… εκτός, μας δουλεύουν!
