Μπορεί να υπογράφτηκε το νέο μνημόνιο, ωστόσο τίποτε δεν δείχνει ότι η πολιτική κατάσταση θα επιστρέψει σύντομα στην κανονικότητα. Η δε σκέψη ότι μια αριστερή κυβέρνηση θα κληθεί να εφαρμόσει ένα τόσο δύσκολο πρόγραμμα σε βάρος και λαϊκών μαζών, δεν αφήνει περιθώρια ελπίδας σε σχέση με τη συμπλήρωση όχι της τετραετίας, αλλά ούτε καν ικανού χρόνου. Αυτές είναι εκτιμήσεις. Οι ευχές είναι η κυβέρνηση Τσίπρα να τα καταφέρει, αφού αυτό επιθυμεί το σύνολο του λαού. Πόσο μάλλον όταν έχει στην κεφαλή έναν πολύ ισχυρό πρωθυπουργό, με εξαίρεση το αριστερό άκρο του κομματικού του μηχανισμού.
Δεν είναι μόνο οι κλειστές τράπεζες που επιτείνουν το κλίμα ανασφάλειας. Είναι και τα σταματημένα έργα και προγράμματα, που δεν αφήνουν την οικονομία να κινηθεί, με πολλές χαμένες θέσεις εργασίας, νέες και παλιές. Οι εκτιμήσεις ανθρώπων της αγοράς και των επιχειρήσεων είναι ότι τα αποτελέσματα αυτού του πεντάμηνου αδέξιας προσπάθειας απογαλακτισμού της ελληνικής οικονομίας από τα ευρωπαϊκά και τροϊκανά κονδύλια, σε συνδυασμό με το πρωθύστερο λάθος Σαμαρά με την λήψη της απόφασης των βουλευτικών εκλογών, θα έχουν αποτελέσματα που θα αργήσουν πάρα πολύ να ξεπεραστούν. Τα πολιτικά λάθη πληρώνονται με οικονομικά αποτελέσματα, πόσο μάλλον σε μια περίοδο πρωτοφανούς κρίσης.
Το μεγάλο στοίχημα είναι το πόσο γρήγορα θα ‘τρέξει’ η κυβέρνηση και τα παραγωγικά της υπουργεία τα ζητήματα της οικονομίας. Το πόσο θα αξιοποιήσει τα βαπτισμένα για την ανάπτυξη κονδύλια της οικονομικής βοήθειας, και πόση εξωστρέφεια και καινοτομία θα εμπνεύσει σε νέες και παλιές επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες. Οι επαγγελματικοί κλάδοι που αποτελούσαν κάποτε τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας πρέπει να πάρουν το παιχνίδι στα χέρια τους. Κι αυτό θα γίνει μόνο με ένα κράτος που θα τους βλέπει ως συμμάχους, κι όχι ως εχθρούς, όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Η επανεκκίνηση της οικονομίας θα γίνει μόνο από τις επιχειρήσεις. Το κράτος θα είναι ο αρωγός. Αναμένουμε.
Κώστας Παναγιωτίδης
