Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
τη στιγμή που άρχισα να πληκτρολογώ τις παρακάτω γραμμές, διάβασα τη δήλωση του υπουργού κ. Τσακαλώτου στη δημοσιογράφο Κριστιάν Αμανπούρ, στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN, σύμφωνα με την οποία: “… η πρόταση των θεσμών δεν είναι βιώσιμη. Δεν δημιουργούσε τις συνθήκες για να κάνουμε όσα υποσχεθήκαμε ότι θα κάνουμε. Αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσαμε να το θέσουμε στη βουλή γιατί δεν θα ψηφιζόταν και θα έπεφτε η κυβέρνηση. Για αυτό προχωρήσαμε στο δημοψήφισμα, για να αποφασίσει ο λαός αν είναι ένας δίκαιος συμβιβασμός, …”.
Με άλλα λόγια, Αλέξη, είχες πρόβλημα στο κόμμα σου, και αποφάσισες, με “έξυπνο” τρόπο, να το μεταφέρεις στον ελληνικό λαό.
Όταν ένα έθνος διανύει κρίσιμες στιγμές, Αλέξη, δεν τοποθετούμε το κομματικό συμφέρον πάνω από όλα. Για σκέψου του.
Άκου Αλέξη,
εσύ διεκδίκησες την πρωθυπουργία της χώρας. Δεν σε ανάγκασε κανείς. Μάλιστα βιαζόσουν και έλεγες ότι είχες και σχέδιο για τη σωτηρία μας. Στη συχνή ερώτηση εάν έχεις σχέδιο βήτα, απαντούσες όχι, γιατί δεν θα χρειαστεί.
Άκου Αλέξη,
ανέλαβες την ηγεσία της χώρας, όπως ήταν αναμενόμενο. Πήρατε από ένα σακίδιο στην πλάτη και ξεκινήσατε με φρεσκάδα και νεανική ζωντάνια. Χαρακτηριστικό βέβαια των νέων είναι και η παιδική χαρά, αλλά αδυνατούσα να το αποδεχθώ.
Ένα από τα πρώτα σου μέτρα ήταν η επαναλειτουργία της ΕΡΤ. Μία καθόλου κομματική τηλεόραση, όπως εξελίσσεται. Συχνά καλεσμένη, η Πρόεδρος Ζωή και η σωματοφύλακας της.
Δημοσιογράφος προς Ζωή: “… δίνετε πολλές μάχες καθημερινά, σας παρακολουθώ, δεν είναι φιλοφρόνηση, τώρα που το βρίσκετε το σθένος, είναι κάτι που σας χαρακτηρίζει…”
Δύο λαλούν και τρεις χορεύουν και… ελάτε να μαζευτούμε όλη η παρεούλα, να ψήσουμε σουτζουκάκια!
Σου είπαμε ότι δεν μας αρέσει ο Άδωνις και ο Βορίδης και μας έφερες Ζωή, Ραχήλ, και … Βαρουφάκη.
Άκου Αλέξη,
επί τρεις μήνες ασχοληθήκαμε με τα βραχιόλια και τα σκουλαρίκια του Ξηρού, και από τα πρώτα μέτρα στο χώρο της παιδείας, η αριστεία και η επαναφορά των ξεχασμένων φοιτητών.
Άκου Αλέξη,
ξεκίνησες τη διαπραγμάτευση, αντικατέστησες την τρόικα με τους θεσμούς, πήγες και τους είπες ότι χρήματα δεν θέλουμε. Μετά όταν κατάλαβες τι γίνεται, μίλησες για δημιουργική ασάφεια, πρότεινες σαφή μέτρα, είμαστε κοντά μάς έλεγες, θα νικήσουμε φώναζε ο άλλος εταίρος, δεν θα πληρώσουμε ΕΝΦΙΑ, αφορολόγητο 12.000 ευρώ, κατώτατος μισθός, 13η σύνταξη και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
Άκου Αλέξη,
συχνά από αυτή τη στήλη σου επισήμανα:
“Αλέξη μην ξεχνάς … και να τραγουδάς!”
“Αλέξη μην ξεχνάς ότι κυβερνάς”
“Όσο καθυστερείς και δεν γίνεσαι αθλητής του στίβου, το πολιτικό σου κεφάλαιο θα στο μηδενίσει, το ίδιο σου το κόμμα”
Επίσης σε άλλη δημοσίευση με τίτλο “Ο Αλέξης και … ο ΣΥΡΙΖΑ”, τόνιζα:
“στην αντίπερα όχθη υπάρχει το κόμμα του. Μία ομάδα από συνιστώσες που οραματίζονται τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό. Πρότυπά τους όλες οι μορφές του αποτυχημένου, όπως ο χρόνος έδειξε, σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού κινήματος. Οι αντικρουόμενες απόψεις των συνιστωσών οδηγούν σε συγχύσεις και αδιέξοδα, με αποτέλεσμα να χάνεται η ουσία”. Μάλιστα τις συνιστώσες, της αποκαλούσα “συνιστώσες της παράνοιας”.
Άκου Αλέξη,
οι θεσμοί επειδή έκαναν αρκετά μαζί μας παρέα, έμαθαν ότι παίζεις τάβλι. Θα πας τη Δευτέρα με το ΟΧΙ σου, θα βρεις πόρτες κλειστές, θα σου πουν φεύγα και μετά … πλακωτό.
Άκου Αλέξη,
σε ρωτούμε εναγωνίως τι θα συμβεί εάν στο δικό σου ΟΧΙ, προστεθεί ακόμη ένα ΟΧΙ από τους θεσμούς και πως θα ανοίξουν οι τράπεζες, και μάς απαντάτε θα νικήσει η Δημοκρατία, λες και οι άλλες χώρες έχουν τρομοκρατία.
Άκου Αλέξη,
“η ισχύς της χώρας μας είναι ότι πιο σημαντικό έχουμε και αυτή τη στιγμή η δύναμή της τίθεται σε κίνδυνο”, αυτά τονίζουν μεταξύ άλλων στρατιωτικοί της χώρας.
Καλό βόλι!
