Δύσκολες ώρες για τον Αλέξη Τσίπρα και την ελληνική πλευρά στις Βρυξέλλες. Είναι φανερό ότι η ελληνική αποστολή βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση, με το τελικό αποτέλεσμα να επιβαρύνει τις ήδη καταπονημένες πλάτες του ελληνικού λαού. Όμως, το δίκαιο είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας σπέρνει ό,τι θέρισε. Γνωρίζοντας (λογικά) τα σφιχτά οικονομικά δεδομένα της χώρας, αναζήτησε και πέτυχε εκλογές, μη ψηφίζοντας πρόεδρο Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα και τάζοντας λαγούς με πετραχήλια στη Θεσσαλονίκη. (Ένα δεύτερο ‘λεφτά υπάρχουν’, που περνά ασχολίαστο.) Μετά τις εκλογές, το ‘έπαιξε’ δια του Βαρουφάκη επί τετράμηνο δημιουργικά ασαφής και ‘τσαμπουκάς’ στην Ευρώπη, την ίδια ώρα που στην Ελλάδα προχωρούσε σε προσλήψεις. Τα 2 δις των αναγκών του e–mailΧαρδούβελη έγιναν (και με ευθύνη του Αντώνη Σαμαρά που από το καλοκαίρι του 2014 και ενόψει εκλογών σταμάτησε την υλοποίηση του προγράμματος) 8 δις, και ποιος ξέρει πού θα σταματήσει… η μπίλια.
Η πολιτική μας ηγεσία συνολικά αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων. Δημιουργικά αφελής και έμπλεος λαϊκισμού πορεύεται σε μια δύσκολη παγκόσμια οικονομική συγκυρία με βάση την αναρρίχηση στην εξουσία ή την παραμονή της σ’ αυτή. Αυτό φαντάζει το μοναδικό που πάντα νοιάζει τους πάντες. Και για να γίνει αυτό, ανακαλύπτονται με μαγικό τρόπο ακόμη και λεφτά εκεί που δεν υπάρχουν.
Συμμέτοχος σ’ αυτή την παράνοια και ο ελληνικός λαός. Όλοι εμείς. Που πάντα πιστεύουμε κυρίως αυτούς που έχουν να μας πουν και να μας προτείνουν τα εύκολα. Από ήπιες προσαρμογές μέχρι… δώστα όλα. Με αποτέλεσμα να έχουν βγει όλες οι ευρωπαϊκές χώρες από το πρόγραμμα σταθερότητας πλην ημών.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το μέλλον μας είναι αβέβαιο. Η Ευρώπη δείχνει το σκληρό της πρόσωπο, κι η Ελλάδα δεν έχει ακόμη αντιληφθεί τη θέση της, πελαγοδρομώντας μεταξύ Ρωσιών… και παραλιών. Που το μόνο που μπορούν να μας προσφέρουν είναι το μαύρισμα.
Κ.Π.
