Όταν στη σύναξη πολιτών με ποικιλία ενδιαφερόντων εκεί στην ΕΛΗΑ, άκουγα να εκθειάζεται ο πλούτος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Βέροιας και να συζητιέται η προσπάθεια που πρέπει να γίνει για να αξιοποιηθεί ο πλούτος αυτός, θυμήθηκα τους μικροπωλητές εκεί στο θρυλικό καπάνι της Θεσσαλονίκης. Με στεντόρεια φωνή, διαφήμιζαν την πραμάτεια του μαγαζιού τους και οι περαστικοί τους άκουγαν να λένε: «Έχω πράμα που σαλεύει και το μουστερί γυρεύει!».
Έτσι κι εμείς ίσως θα πρέπει να διαφημίζουμε τον πλούτο μας για να γίνει επωφελής στην αναπτυξιακή προσπάθεια της πόλης, που έχει απονεκρωθεί, λίγο από την πανελλήνια κρίση στην οποία μας έριξαν οι παπανδρεϊκές πρωτοβουλίες και λίγο από τις αναπλάσεις τις οποίες επέτρεψε η απελθούσα δημοτική αρχή.
Ο υπεύθυνος των πολιτιστικών πραγμάτων της Βέροιας, εμπνευσμένος οραματιστής παρουσίασε τους φιλόδοξους σχεδιασμού του, με τους οποίους κανείς καλοπροαίρετος συζητητής δε θα διαφωνούσε.
Και τι δε θα μπορούσε να πει ένας ομιλητής που θα πραγματευόταν ένα τέτοιο θέμα. Και πόσο εύλογες δεν θα έβρισε τις προτάσεις του ομιλητή που αποβλέπανε στην ανάδειξη της προγονικής μας κληρονομιάς και την αναπτυξιακή εκμετάλλευσή της, που θα προσέλκυε πλήθος επισκεπτών.
Αναρίθμητα είναι ομολογουμένως τα αξιοθέατα που θα μπορούσαν να βρουν οι επισκέπτες αυτοί. Και ανάμεσα σε αυτά, οι ομορφιές του τόπου, η πληθώρα των αρχαιολογικών ευρημάτων, τα αρχαία τείχη, ο πανέμορφος Τριπόταμος, οι παραδοσιακές γειτονιές μας.
Αλλά και για τους λάτρεις του θρησκευτικού τουρισμού, έχει πολλά να προσφέρει ο τόπος μας. Ο σπάνιας θρησκευτικής και καλλιτεχνικής αξίας θησαυρός του Βυζαντινού Μουσείου της πόλης. Το Βήμα του Αποστόλου Παύλου, οι τοιχογραφείς των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών εκκλησιών, η πανάρχαια Συναγωγή, θα μπορούσαν να κρατήσουν μέρες και μέρες τους επισκέπτες του θρησκευτικού τουρισμού.
Αυτά περίπου μας είπε ο ρηξικέλευθος ομιλητής. Και θα τον χειροκροτούσα με όλη μου την ψυχή, αν δεν ερχόταν στο μυαλό μου αιφνιδιαστικά ένα ερώτημα: Χρόνια και χρόνια είχες την ευθύνη του πολιτισμού. Γιατί κρατούσες μυστικές τέτοιες ιδέες; Γιατί δε μας τις έλεγες, να βάλουμε χέρι όλοι μαζί και να τις υλοποιήσουμε στο μέτρο που θα μας επέτρεπε η ανυπαρξία καταλλήλων υποδομών;
«Κάλλιο αργά, παρά ποτέ» λέει ο λαός. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, λέμε κι εμείς και σφίγγουμε το χέρι του οραματιστή ομιλητή. Αρκεί όμως να δράσει η αντιδημαρχία και αντινομαρχία τουρισμού και οι προσδοκίες όλων μας τον περιμένουν.
Ο.Σ.
