Σαράντα χρόνια συνεχούς και ομαλού βίου συμπληρώνει η κοινοβουλευτική δημοκρατία στην χώρα μας. Οι καιροί και οι περιστάσεις καταστούν πλέον επιτακτική αναγκαιότητα την πολιτική και κομματική συνεννόηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, με πρώτη επιλογή την απεμπλοκή της προεδρικής εκλογής από την τετραετή κοινοβουλευτική θητεία. Το σκηνικό «παζαριού» που στήνεται κάθε πέντε χρόνια για την εκλογή του Πρώτου Πολίτη της χώρας, ο οποίος έχει διακοσμητικά και μόνο καθήκοντα, πρέπει να σταματήσει, με την εκλογή του από την λαϊκή ετυμηγορία και την ψήφιση ενισχυμένων καθηκόντων.
Αυτονόητη επίσης η θέσπιση δυο βουλευτικών θητειών, η κατάργηση της περιβόητης βουλευτικής ασυλίας (δεν υπάρχει πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο ανάλογο σκηνικό) και του νόμου «περί ευθύνης υπουργών», ο οποίος υπήρξε η «κολυμπήθρα του Σιλωάμ», που εξάγνισε σωρεία υπουργικών παραπτωμάτων, από το 1981 και μετά.
Οι βουλευτές, οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός πρέπει να λογοδοτούν για την όποια έκνομη δραστηριότητά τους στην δικαστική εξουσία και όχι στους συναδέλφους τους, με τα γνωστά μεταπολιτευτικά «κουκουλώματα».
Λύσεις για την διατήρηση της αστικής δημοκρατίας, η οποία παρά τα όποια τρωτά της, είναι η μόνη λύση ομαλής λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος, υπάρχουν. Αρκεί να το θελήσουν, σε επίπεδο εθνικής ομοψυχίας όλοι οι πολιτικοί φορείς της πατρίδας μας.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
