Εύκολα ο πολίτης της Ημαθίας αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός σύγχρονου διοικητηρίου, το οποίο θα στεγάσει τις λειτουργικές ανάγκες των περιφερειακών και άλλων υπηρεσιών. Σε αυτό λοιπόν το επίπεδο απόλυτα χρήσιμος είναι ο διάλογος, αρκεί φυσικά να αναπτυχθεί με τη λογική ανάλυση των υφιστάμενων παραμέτρων, που αφορούν μια σειρά στοιχείων στη σφαίρα του εφικτού και όχι του επιθυμητού.
Το στρατόπεδο «Καπετάν Αμύντα», πρόταση της Κίνησης Ενεργών Πολιτών, αποτελεί ζωτικό χώρο της Μεραρχίας. Λειτουργούν εκεί στρατιωτικές μονάδες κρίσιμες για την εθνική ασφάλεια. Η δε λειτουργία του είναι συνυφασμένη με την επιδίωξη για την επαναλειτουργία του Β΄ΣΣ (γεγονός που επισήμανε και ο δήμαρχος κ. Βοργιαζίδης σε πρόσφατη τοποθέτησή του στο δημοτικό συμβούλιο). Στη Μεραρχία υπηρετούν εκατοντάδες μόνιμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, τα οποία διαμένουν οικογενειακά στη Βέροια, στηρίζοντας την τοπική οικονομία.
Από την άλλη, η από δεκαπενταετίας πρόταση της πρώην νομαρχιακής αυτοδιοίκησης για το Διοικητήριο δίπλα στο καινούριο Δικαστικό Μέγαρο, που σχηματίζει ένα πλήρες διοικητικό κέντρο κοντά στην Εγνατία, δεν προχώρησε ούτε με τη διαδικασία των ΣΔΙΤ (σε αντίθεση με την Πυροσβεστική της Βέροιας). Κι ακόμη δεν έχει ξεκαθαριστεί αν η νέα προγραμματική περίοδος (ΣΕΣ) περιλαμβάνει πόρους τέτοιων υποδομών, ώστε να γίνει πράξη ένα όραμα δεκαετιών για την Ημαθία.
Σε κάθε περίπτωση, οι προτάσεις έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Όμως, οι σχεδιασμοί αυτού του τύπου, πρέπει να ξεκινούν από την αρχή και να φτάνουν στο τέλος. Ένας γενικός πολεοδομικός σχεδιασμός θα δείξει τις απαραίτητες κατευθύνσεις σε όλα τα επίπεδα. Κι αυτό πρέπει να είναι το πρώτο βήμα και η κυρίαρχη επιδίωξη. Ώστε να αποφύγουμε πισωγυρίσματα, άσκοπες δαπάνες, σπατάλη φαιά ουσίας και παρεξηγήσεις.
Κώστας Παναγιωτίδης
