Του Απόστολου Ιωσηφίδη
Ακτίνες χαράς, ενθουσιασμού και αισιοδοξίας φώτισαν από την Παιανία το σκοτάδι της πενθηφόρου 28ης Φεβρουαρίου 2026, κατά την οποία στον πανελλήνιο θρήνο της τρίτης επετείου της τραγωδίας των Τεμπών προστέθηκε η παγκόσμια αγωνία του νέου περσικού πολέμου.
Στην Παιανία ο Εμμανουήλ Καραλής, με το άλμα των 6.17 μ., κατέκτησε με το σπαθί του, η μάλλον με το κοντάρι του, την δεύτερη (μέχρι στιγμής!) θέση μεταξύ των επικοντιστών όλων των εποχών• ενώ με τις επινίκιες δηλώσεις του απέδειξε πως, αν και ιπτάμενος, παραμένει προσγειωμένος: σεμνός, ευγενικός, μετριόφρων, υποδέχεται το μεγάλο ρεκόρ στοχεύοντας ακόμη ψηλότερα, αποσπώντας τον πανελλήνιο και τον παγκόσμιο έπαινο και θαυμασμό, και αποτελώντας, μαζί με όλους τους συναθλητές και όλες τις συναθλήτριες του, υποδείγματα ήθους, ευπρέπειας και προσήλωσης στους ευγενείς σκοπούς των αθλητικών αγώνων (και όχι των games).
Στο θεαματικό αγώνισμά του απαιτήθηκε ένας αιώνας για να διανυθούν, σχεδόν πόντο με τον πόντο, δυο μέτρα:
«Ο Κάρολος Χοφ, ο πρωταθλητής του αγωνίσματος άλματος επί κοντώ, κατά την στιγμήν ακριβώς καθ’ ην καταρρίπτει το παγκόσμιον ρεκόρ και επιτυγχάνει νέον, πηδών εις ύψος 4.25 μέτρων! Ο Κάρολος Χοφ θεωρείται εις από τους ικανωτέρους αθλητάς της Γερμανίας*»
«Απογευματινή», 30-11-1925.
[* εκ παραδρομής, ή μάλλον προφητικά, η Απογευματινή εγγράφει τον Νορβηγό Χοφ στις αθλητικές δέλτους της Γερμανίας, στις τάξεις της οποίας μεταγενέστερα, δυστυχώς, προσχώρησε].
πριν από 100 χρόνια, ο Νορβηγός Καρλ Χοφ (1897-1985) κατέρριπτε το παγκόσμιο ρεκόρ του άλματος επί κοντώ με επίδοση 4,25 μ., και η «Απογευματινή» του αφιέρωνε το κεντρικό πρωτοσέλιδό της, με τίτλο «Μία πρωτοφανής αθλητική επίδοσις» και με εντυπωσιακή φωτογραφία που παραπέμπει σε ικάρεια πτήση• και ήταν πράγματι ικάρειες οι πτήσεις του Χοφ, καθώς πέντε φορές κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ του αγωνίσματός του, ποτέ όμως δεν αξιώθηκε να στεφθεί ολυμπιονίκης: το 1924, στους Ολυμπιακούς Αγώνες των Παρισίων, αν και κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ (με 4,21 μ.) εξάντλησε τις δυνάμεις του λαμβάνοντας μέρος σε προηγηθέντα δρομικά αγωνίσματα, η καταπόνηση των οποίων δεν του επέτρεψε να συμμετάσχει στο δικό του αγώνισμα. Μια άλλη συμμετοχή του, επ’ αμοιβή, σε αθλητική συνάντηση (το 1926 στις ΗΠΑ) ήταν αρκετή, εκείνη την εποχή, ώστε να χαρακτηριστεί επαγγελματίας και να αποκλειστεί από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932 του Λος Άντζελες, αλλά και το ρεκόρ που είχε πετύχει το 1931 (με 4,32 μ.) να μην αναγνωριστεί (αφού είχε επιτευχθεί από επαγγελματία αθλητή). Η χειρότερη όμως επιλογή του ήταν η συμμετοχή του, με την ιδιότητα του Γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας και Αθλητισμού, στην κατοχική «κυβέρνηση» της Νορβηγίας, – συμμετοχή που, μετά τον πόλεμο, του στοίχισε 9 χρόνια φυλακή και το δια βίου στίγμα του προδότη. (βιογραφικά στοιχεία του Χοφ: https://retrosport.wordpress.com).-
