Ήταν Πρωτοχρονιά του 2002, όταν ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης κάνει την πρώτη ανάληψη από ΑΤΜ σε ευρώ και δίπλα του ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Λουκάς Παπαδήμος χειροκροτούσε. Ήταν η στιγμή που μετά από 169 χρόνια θα λέγαμε οριστικό αντίο στην δραχμή, το εθνικό μας νόμισμα. Οι προσδοκίες για την νομισματική ένωση μεγάλες, αφού για χώρες όπως η Ελλάδα, υπήρχε η προοπτική για επενδύσεις και τεράστια διευκόλυνση στους μεγάλους του Βορρά που θα μπορούσαν να κινηθούν με κοινό νόμισμα.
Στην πορεία δυστυχώς ήρθαν στιγμές δύσκολες, με μνημόνια και ασφυκτική πίεση των εταίρων μας, αλλά ευτυχώς δεν χάθηκε η εμπιστοσύνη στο κοινό νόμισμα. Και λέω ευτυχώς γιατί παρά τη νοσταλγία που νιώθουμε για τις εποχές δραχμής, είναι κοινός νους ότι ένα τέτοιο πισωγύρισμα θα δημιουργούσε τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές παρενέργειες στην χώρα μας.
Η στόχευση ωστόσο θα πρέπει να παραμένει η ίδια και να προσπαθήσουμε να προσελκύσουμε ευρωπαϊκές εταιρείες να φέρουν και να επενδύσουν τα ευρώ τους στην Ελλάδα. Και να σκεφτούμε πρώτα τι κάνουμε εμείς λάθος και προτιμούν τόσα χρόνια την ασταθή Τουρκία…
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
