Το 1813, το μοναστήρι πουλάει ένα ακίνητό του, “το οποίο κατείχε στην ενορία της Παναγίας Δεξιάς στη Βέροια, προς τον εφημέριο της ίδιας ενορίας παπα Αποστόλη και τη σύζυγό του Δούκενα, έναντι του ποσού των 900 γροσίων” (π. Αθ. Βουδούρης, Αρχειακές πληροφορίες για το μοναστήρι της Υπαπαντής Νάουσας, 29-32). Ο πατήρ Αθ. Βουδούρης είχε την καλοσύνη να μου δώσει το κλειδί να μπω στο διαδικτυακό χώρο όπου δημοσιεύει τις εργασίες του.
Στην ιστοσελίδα του περιέχεται ένα έγγραφο που έχει ως εξής:(δείτε το στην φωτογραφία του άρθρου)
Προσωπογραφικά:
1.Ηγούμενος πλέον είναι ο Δωρόθεος. Ο Μελέτιος έχει πεθάνει ή λόγω γήρατος έχει αποσυρθεί. Επίτροπος του Μητροπολίτη είναι ο Γρηγόριος.
2.Το πωλητήριο συμβόλαιο συντάσσεται και υπογράφεται την ᾳωιγ: αυγούστου ζ, ήτοι την 7/8/1813. Μητροπολίτης Βεροίας και Ναούσης δεν είναι ο Χρύσανθος, ο από το Γραμματικό του Βερμίου. Έχει ήδη μετατεθεί στις Σέρρες στις 13 Ιουλίου του 1811, δύο μήνες και πλέον μετά τα εγκαίνια της μονής Ταξιαρχών που έγιναν στις 25 Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού. Στη συνέχεια ο Χρύσανθος εκλέγεται Πατριάρχης (Βαλσαμίδης, ΨΗΦΙΔΕΣ τ. 3ος, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, σ. 82-85). Διάδοχος του Χρυσάνθου στην Μητρόπολη είναι ο Ζαχαρίας.
3.Δεν αναφέρεται τόπος σύνταξης του πωλητηρίου. Οι μάρτυρες είναι μάλλον Βεροιείς.
4.Άλλα πρόσωπα, είναι κάποιοι εντιμότατοι ιερείς και κάποιοι “χρήσιμοι” άρχοντες, πιθανότατα τα μέλη της Δημογεροντίας, που σύμφωνα με τον κανονισμό έχουν την ευθύνη των συμβολαίων και των διαθηκών. Επίσης η λοιπή συνοδεία, και άλλοι δηλ. μοναχοί που συνόδευαν τον ηγούμενο Δωρόθεο.
5.Το μοναστήρι έχει ακίνητα από δωρεές και εκτός Ναούσης. Από άλλο έγγραφο γνωρίζουμε ότι τα ακίνητα της Υπαπαντής ήταν πολλά.
