Περίπου 200 άτομα στη μία παρουσίαση βιβλίου (Γαλουτζής), ακόμη περισσότερα στην άλλη (Κρομμύδας), κι άλλα τόσα να περιφέρονται στην αξιόλογη έκθεση του Βλαδίμηρου Αμανατίδη (μέχρι 5 Νοεμβρίου) και τις προβολές του NIFF. Αυτή την εικόνα συναντήσαμε το βράδυ του Σαββάτου, μέσα σε ένα τρίωρο, στα εξαιρετικής αισθητικής κτίρια Βέτλανς και Έρια. Κι αναρωτιόμασταν αν αυτός ο οργασμός εκδηλώσεων, με την πρωτοβουλία των ίδιων ημών των πολιτών, είναι η ικανή και αναγκαία συνθήκη να αποκτήσει μια πόλη ακόμη περισσότερη ζωή, ακόμη μεγαλύτερη ενέργεια, χωρίς κατ’ ανάγκη να περιμένει μάννα εξ ουρανού. Με πρωτοβουλίες σε επίπεδο τέχνης, παράδοσης οργάνωσης, καινοτομίας, αξιοποίηση γνωριμιών και συνθηκών, ή ό,τι άλλο.
Λέτε ή λύση να είναι στα χέρια μας;
