Πάλι με τον υπουργό θα τα βάλω σήμερα!
Ποιον υπουργό; Δεν έχει σημασία. Όποιος και αν είναι θα στηθεί μπροστά στην κάμερα του δημοσιογράφου αναμένοντας τις ερωτήσεις του, πανέτοιμος να δώσει αποστομωτικές απαντήσεις. Απαράλλακτα όπως ο τερματοφύλακας που έχει στηθεί στο κέντρο της εστίας του και αναμένει το σφύριγμα του διαιτητή, βέβαιος πως το πέναλτι έτσι κι αλλιώς θα το αποκρούσει.
Ο υπουργός αποκρούει τα πάντα! Και τις δύσκολες ερωτήσεις και τις παραπειστικές ερωτήσεις. Έχει τον τρόπο του. Δεν αποδέχεται αμφισβητήσεις. Έτσι κι αλλιώς επανάληψη χτυπήματος από τα έντεκα μέτρα σπανίως γίνεται.
«Άλλη ερώτηση φίλε ρεπόρτερ!».
Και φυσικά, η απάντηση το ίδιο διφορούμενη και προκλητική. Δίκτυα δεν πρόκειται να τρανταχτούνε. Δίκτυα στο γραφείο του υπουργού δεν υπάρχουν. Πίσω από την πλάτη του φιγουράρει η πλούσια βιβλιοθήκη του, που δεν αποτελεί μόνο ένα εντυπωσιακό ντεκόρ αλλά και ένα αξιόπιστο μάρτυρα της ευρυμάθειας του υπουργού.
Χθες όμως ο υπουργός ήταν ιδιαίτερα σαφής στις δηλώσεις του. Διαβεβαίωσε ότι το δημόσιο χρέος θα ρυθμιστεί κατά ευνοϊκό τρόπο: «Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι χρειάζονται και άλλες θυσίες! Οδυνηρές θυσίες!».
Ο δημοσιογράφος προβάλλει τις αντιρρήσεις του: «Όμως υπουργέ μου, για να γίνουν θυσίες χρειάζεται ο αμνός. Και μάλιστα ο σιτευτός αμνός. Πού να τον βρει λοιπόν ο λαός τον αμνό τον σιτευτό αφού δεν του αφήσατε δεκάρα τσακιστή στην τσέπη;».
Ο υπουργός επιμένει: «Επαναλαμβάνω. Για να αποκτήσει ο λαός αυτή την δεκάρα, πρέπει να ρυθμιστεί πάση θυσία το δημόσιο χρέος. Πώς όμως θα γίνει αυτό αν ο πολίτης δεν δώσει και την τελευταία ρανίδα του αίματός του;».
Έτσι ακριβώς καταγράφηκε η στιχομυθία δημοσιογράφου και υπουργού χθες το πρωί στην εκπομπή που Παπαδάκη.
Και ο ταλαίπωρος εγώ, που στήθηκα μπροστά στην TV από τα ξημερώματα για να ακούσω τον υπουργό να εξαγγέλλει κάποια ελάφρυνση, αναρωτιόμουν όλη μέρα αν η κότα κάνει το αυγό ή το αυγό κάνει την κότα.
Εσείς κύριε υπουργέ, τι λέτε;
Επίκαιρος
