Το δικό του “κατηγορώ” σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η νέα ταινία ‘Ηρακλής’, που σπάει ταμεία στις ΗΠΑ, δεν γυρίστηκε στην Ελλάδα, κατάθεσε στα κανάλια ο ελληνικής καταγωγής σεναριογράφος Έβαν Σπηλιωτόπουλος.
«Οι παραγωγοί ήρθαν στην Ελλάδα αλλά… έφαγαν πόρτα! Δεν κατάφεραν να γνωρίσουν ούτε ένα άτομο. Κανένας από τους κυβερνητικούς δεν ασχολήθηκε. Αντιθέτως στη Βουδαπέστη μάς προσέφεραν τα πάντα, μας ρώτησαν τι θέλουμε, μας έδωσαν στρατό…», αναφέρει με παράπονο.
Είχε προηγηθεί η ίδια τακτική στις ταινίες ‘Αλέξανδρος’, ‘Τροία’, ενώ έπονται το γυρίσματα του ‘Οδυσσέα’, με προφανές το αποτέλεσμα.
Η αναφορά αυτή στην περιοχή μας έχει τη δική της σημασία, δεδομένου ότι ο ένας εκ των τριών νέων δημάρχων της Ημαθίας, ο Νίκος Κουτσογιάννης στη Νάουσα, δείχνει αποφασισμένος να δώσει βάρος στη βιομηχανία του θεάματος. Σε ανύποπτο χρόνο, ένα χρόνο πριν, είχε δηλώσει (ως πρόεδρος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας –NIFF) ότι σχεδιάζει την αξιοποίηση ενός ανενεργού εργοστασίου για τη δημιουργία ενός στούντιο παραγωγής, σε συνεργασία με τον δήμο. Τότε ήταν πρόεδρος του NIFF, τώρα, είναι και δήμαρχος…
Όσο κι αν αυτές οι σκέψεις και οι σχεδιασμοί φαντάζουν απρόσιτοι ή μακρινοί, κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει σε κανέναν το δικαίωμα στο όνειρο. Πόσο μάλλον, για μια περιοχή που έχει το φυσικό κάλλος στα βουνά της (απόδειξη τα γυρίσματα του σίριαλ ‘Εκδρομή’ και τα όσα κολακευτικά ακούγονται), έχει δώσει δείγματα γραφής με ένα φεστιβάλ κινηματογράφου που ξεπέρασε τα σύνορά της, και ίσως υπό προϋποθέσεις αποκτήσει και υποδομές. Γιατί όχι; Όλα τα μεγάλα, από μια ιδέα ξεκινούν.
Σε μια περιοχή που χτυπήθηκε βάναυσα από την αποβιομηχάνιση, ίσως μια λύση να έλθει από άλλου είδους βιομηχανίες. Όπως αυτή του θεάματος.
