Ο γιατρός Πέτρος Τσαπαρόπουλος, υποψήφιος με τον συνδυασμό ‘Δράση με Γνώση’ του Κώστα Βοργιαζίδη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια. Εκεί ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές και στη συνέχεια φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Μετά το τέλος των πανεπιστημιακών του σπουδών και την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του – στρατός, αγροτικό, ειδικότητα – επέστρεψε στη Βέροια όπου ασκεί την ιατρική από το 1990 μέχρι και σήμερα ως ελεύθερος επαγγελματίας, καθώς επίσης υπηρέτησε μέχρι πρότινος την πρωτοβάθμια περίθαλψη στο ΙΚΑ.
Η οικογενειακή παράδοση, το στίγμα της εποχής και οι πολιτικές του ανησυχίες τον έκαναν να ενδιαφερθεί από πολύ νωρίς για τα κοινωνικά δρώμενα και να ενταχθεί στην οργανωμένη ζωή, συμμετέχοντας στους φοιτητικούς συλλόγους και αργότερα στην ΚΝΕ και στο ΚΚΕ.
Μετά την επιστροφή του στη Βέροια υπηρέτησε τα κοινά από διάφορες θέσεις.
Εκλέχτηκε και δραστηριοποιήθηκε στο συνοικιακό συμβούλιο της περιοχής του και το 1986 εκλέγεται για πρώτη φορά στο Δημοτικό Συμβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.
Το 2002 συμμετέχει με το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού στις Νομαρχιακές εκλογές. Ψηφίζεται πρώτος Νομαρχιακός Σύμβουλος του Συνδυασμού αλλά δεν εκλέγεται λόγω του εκλογικού νόμου.
Το 2007 εκλέγεται στο Δημοτικό Συμβούλιο με το ψηφοδέλτιο της κ. Ουσουλτζόγλου και υπηρετεί τον Δήμο από τη θέση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου για μια τετραετία. Ταυτόχρονα είναι πρόεδρος των ΚΑΠΗ.
Το 2010 επανεκλέγεται στο Δημοτικό Συμβούλιο με το ψηφοδέλτιο της κ. Ουσουλτζόγλου και υπηρετεί τον Δήμο από τη θέση του αντιπροέδρου του Νομικού προσώπου. Το 2012 παραιτείται για πολιτικούς λόγους.
Στις Βουλευτικές εκλογές του 2012 συμμετέχει με το ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Ταυτόχρονα συμμετέχει στα συνδικαλιστικά δρώμενα του επαγγελματικού του φορέα και εκπροσωπεί για μία τριετία τους ιατρούς του ΙΚΑ, ως εκλεγμένο μέλος, στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιατρών του ΙΚΑ.
Η συμμετοχή του στα κοινά είναι μια προσωπική ανάγκη, μια στάση ζωής. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Είναι ενταγμένος γιατί θέλει να νιώθει ότι στη συνείδηση του χώρου του πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης που ο χώρος του χτίζει και μέσα σε αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους. Μέσα σε αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών.
Η συμμετοχή του στα κοινά της πόλης του έχει κύριο στόχο την ανάδειξη των δυνατοτήτων του τόπου του στον αγροτικό και τουριστικό τομέα.
Ο Πέτρος Τσαπαρόπουλος έχει δύο παιδιά, την Έφη, που είναι ψυχολόγος, και τον Ανδρέα, που είναι γιατρός.
