Όπου και να γυρίσεις το βλέμμα σου θα αντικρίσεις το ίδιο σκουροπράσινο χρώμα των κωνοφόρων, τις ίδιες χιλιόμορφες οξιές, την ίδια αθάνατη βελανιδιά. Στο δάσος αυτό βάδιζαν πριν μερικές χιλιάδες χρόνια όντα που δεν υπάρχουν πια, όπως το μαμούθ που ανακαλύφθηκε στην περιοχή!
Παντού το λευκό που ξεχωρίζει. Δεν θα το πιστέψετε πόσες εκδοχές έχει το λευκό τον Χειμώνα.
Φύγαμε από τη Βέροια στις 7 το πρωί .
Διαδρομή Βέροια –Κοζάνη –Γρεβενά – Μαυραναίοι – Αναβρυτά –Σμίξη- Χιονοδρομικό κέντρο.
Η ιστορία του Νομού Κοζάνης ξεκινά από την λίθινη εποχή.
Η περιοχή γνωρίζει μεγάλη ακμή στα χρόνια του μακεδονικού Βασιλείου του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλέξανδρου.
Ακμάζει οικονομικά και πολιτιστικά την βυζαντινή περίοδο. Παρακμάζει στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Απελευθερώνεται στους βαλκανικούς πολέμους τον Οκτώβριο του 1912 από τον ελληνικό στρατό.
Πανέμορφη, χτισμένη μέσα σε κοιλάδα δίπλα στις όχθες του ποταμού Γρεβενίτη σε υψόμετρο 534μ πρωινό η πόλη των Γρεβενών μας καλωσορίζει.
Στη διασταύρωση πήραμε πορεία αριστερά για Σμίξη, δεξιά ο δρόμος οδηγεί στην Σαμαρίνα.
Πρωί ακόμη και το χωριό μας υποδέχεται όμορφο, ήσυχο στην ηρεμία του πρωινού.
Η Σμίξη βρίσκεται σε υψόμετρο 1250 μ. προήλθε από την ένωση, από το ΄΄σμίξιμο΄΄ των οικισμών Μπίγκα και Πινακάδες που καταστράφηκαν γύρω στα 1500-1550.
Παλιά πέτρινα σπίτια ηλικίας 100-150 χρόνων, τα οποία κατοικούνται ακόμη. Παλιές πέτρινες βρύσες ( κάποιες χρονολογούνται πριν από 400 χρόνια περίπου), πετρόκτιστα αρχοντικά , ταβέρνες, και τριγύρω χιονοσκέπαστες κορφές δίνουν σε όλους εμάς μια άλλη αίσθηση.
Από το παράθυρο του αυτοκινήτου θαυμάζουμε την αέρινη συμμετρία των βουνοκορφών που μας συναρπάζει.
Πήραμε το δρόμο για το χιονοδρομικό.
Στην καρδιά της αθάνατης Πίνδου βρίσκεται το Εθνικό Χιονοδρομικό Κέντρο Βασιλίτσας.
Ο σχηματισμός της Βασιλίτσας ανήκει στον κορμό της Βόρειας Πίνδου.
Η βλάστηση της είναι πλουσιότατη.
Στα χαμηλότερα υψόμετρα συναντώνται μεσογειακά είδη θάμνων όπως η αριά, η κουμαριά και το πουρνάρι.
Έντονο δασωμένο τοπίο, με απότομες πλαγιές ,άφθονες χαράδρες όπου κυλούν τα γάργαρα νερά τους πολλά μικρά ρέματα.
Εκτεταμένα δάση από πεύκα τα ονομαζόμενα ρόμπολα, έλατα, οξιές, σφενδάμια, φτελιές,φλαμουριές, λεύκες, βελανιδιές και κοντά στις κορυφές εκτεταμένα υποαλπικά λιβάδια.
Από την Βόρεια Πίνδο πηγάζει ο Αλιάκμονας και οι παραπόταμοι του Βενέτικος και Παρμόριτσα. Σε μικρούς αριθμούς ζουν εδώ ελάφια, ζαρκάδια, αγριογούρουνα και λύκοι.
Είναι 9 και τέταρτο, το χιονοδρομικό μόλις άνοιξε, η ηρεμία του βουνού μας ταξιδεύει.
Ένα από τα δημοφιλέστερα χιονοδρομικά κέντρα για τους ¨Έλληνες snowboarders. Το 1980 τοποθετήθηκε ο πρώτος αναβατήρας και 13 χρόνια αργότερα άλλοι τρεις.
Πήραμε τον κεντρικό αναβατήρα 1100μ. με εξοπλισμό σκιέρ 4 άτομα μαζί και η συνοδοιπόρος μου, ανεβαίνουμε προς την κορυφή.
Το χιονοδρομικό διαθέτει ένα τριθέσιο αναβατήρα 1000μ. και ένα διθέσιο αναβατήρα 850 μ.(σε μεταφέρει σε υψόμετρο 2200μ.).
Οι αναβατήρες εξυπηρετούν 12 χιονοδρομικές πίστες.
Μέσα από ένα πανέμορφο περιβάλλον και αφού βρεθήκαμε σε υψόμετρο 2200 μ. κατεβαίνουμε κάνοντας σκι στις δυο συνεχόμενες πίστες Λίμνες και δρόμος οι οποίες γίνονται μια ατέλειωτη πίστα, (3860 μ.).
Η μεγαλύτερη τουριστική πίστα στην Ελλάδα. Για τους φίλους του σκι υπάρχουν 4 μαύρες πίστες,10 κόκκινες και μια μπλε.
Η άπλα και η φυσική ομορφιά του βουνού δεν περιγράφεται με λόγια είναι κάτι που δεν μπορεί να την νοιώσει κανείς αν δεν τη ζήσει.
Από την κορυφή θαυμάζουμε το βουνό των Ολύμπιων θεών που ξεπροβάλλει επιβλητικά και γύρω μας οι άλλες βουνοκορφές, Σμόλικας, Γράμμος, Τύμφη. Συναλλαγές θεϊκού και κοσμικού σε μια απαράμιλλη αρμονία.
Όλα αυτά κάνουν το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας τόσο μοναδικό. Η ορειβασία και το σκι παύουν να είναι σπορ.
Είναι μέσο απλώς για την περιήγηση μας σε ένα φανταστικό περιβάλλον. Τα καταφύγια και τα σαλέ στην καρδιά του χιονοδρομικού κέντρου είναι εδώ και σας περιμένουν.
Μόνοι σας ή με παρέα, με την οικογένεια ή νεανική συντροφιά λίγοι ή πολλοί, ο καθένας βρίσκει το μέρος που ψάχνει.
Το νυχτερινό σκι το Σάββατο στην Ελίμεια (φωτίζεται όλο το λιφτ ) είναι μια ξεχωριστή εμπειρία.
Οι φίλοι ορειβάτες με χειμερινό εξοπλισμό και ζεστά ρούχα μέσα σε ένα πανέμορφο σκηνικό βιώνουν την απλόχερη ομορφιά της αιώνιας φύσης.
Οδοιπορούν μέσα σε χιόνι δίπλα από το συνδετικό των σκιέρ. Δάσος από αραιά πεύκα τους μεταφέρει μυρωδιές και ήχους γνώριμους.
Τα λεπτά και οι στιγμές περνούν, κερδίζοντας ύψος ανεβαίνουν, η ημέρα ηλιόλουστη και ζεστή.
Τώρα κάθε βήμα και μια δοκιμασία, θέληση και αντοχή δοκιμάζονται. Καρφώνουν τα μπατόν στο χιόνι και σταματάνε για σύντομες ανάσες.
Νάτοι τώρα 7 μαύρες κουκίδες στο απέραντο λευκό να κατευθύνονται προς την κορυφή.
Βρίσκονται στην κορυφή μετά από μια εύκολη σχετικά ανάβαση. Τριγύρω κορυφές κατάλευκες αποσαθρωμένες, φως διάφανο τραχύ.
Ναι η πεζοπορία είναι ένα μεθυστικό ταξίδι.
Ο καφές στα σαλέ γίνεται απίστευτα νόστιμος με ένα χρυσαφένιο μεσημεριάτικο ήλιο να συμπληρώνει την ομορφιά και την άπλα του Χιονοδρομικού.
Απόγευμα πήραμε το δρόμο της επιστροφής τα αισθήματα ανάμικτα, η εμπειρία μοναδική.
Η περιπλάνηση μας σε χιονισμένες βουνοκορφές με πυκνά δάση, σε ξεχασμένα χωριά, σε κελαριστά ποτάμια με θρυλικά γεφύρια και γραφικά ιστορικά εκκλησάκια σε αυτή τη μοναδική ομορφιά της αθάνατης ελληνικής φύσης πήρε τέλος με επιτυχία
Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος
