Του Χρήστου
Μακρίδη*
Υπάρχει μια περίεργη, σχεδόν αντιφατική σχέση ανάμεσα στους νέους και τις πόλεις τους. Τις αγαπούν, τις ζουν, τις διαφημίζουν στα social media, τις νοσταλγούν όταν φεύγουν. Αν η Αθήνα προσφέρει ευκαιρίες με τίμημα την εξάντληση και η Θεσσαλονίκη συναίσθημα με περιορισμένη προοπτική, τι προσφέρει σήμερα η Βέροια στους δικούς της νέους;
Η Βέροια έχει την ομορφιά της, την ιστορία της, τα στέκια της, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής μιας επαρχιακής πόλης όπου όλα είναι κοντά. Οι νέοι μας την αγαπούν. Ξέρουν κάθε γωνιά της, τα καφέ της, τον Προφήτη Ηλία, την Εληά, τα στενά της Μπαρμπούτας και του Κυριώτισσας.
Όσο μεγαλώνουν όμως, αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι η αγάπη για την πόλη τους δεν πληρώνει το νοίκι, δεν τους εξασφαλίζει μια καλή δουλειά πάνω στο αντικείμενο που σπούδασαν, δεν τους εγγυάται ένα μέλλον. Και τότε, έρχεται εκείνη η στιγμή που ανοίγουν τον χάρτη, κοιτάζουν προς τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα ή το εξωτερικό και λένε το κλασικό, αθώο…. «Να δω λίγο τι παίζει εκεί έξω».
Αυτό το «τι παίζει» είναι η νέα μορφή μετανάστευσης της γενιάς μας. Δεν έχει πια το μελό κλίμα των περασμένων δεκαετιών, αλλά έχει βιογραφικά, πλατφόρμες, μεταπτυχιακά και μια μόνιμη, πικρή σύγκριση……… «Γιατί να μείνω στη Βέροια, όταν κάθε μου επαγγελματικό ή δημιουργικό βήμα προσκρούει στην έλλειψη προοπτικής;»
Ως άνθρωπος της πόλης αλλά και του χωριού μου παράλληλα, αλλά και από τη θέση του Δημοτικού Συμβούλου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αρνούμαι να συμβιβαστώ με μια Βέροια που λειτουργεί απλώς ως «ξενοδοχείο» ή ως τόπος διακοπών για τα Σαββατοκύριακα των ξενιτεμένων παιδιών της.
Η τρέχουσα δημοτική αρχή αρκείται συχνά στην επιφάνεια. Στο να είναι η πόλη όμορφη στις φωτογραφίες των εκδηλώσεων. Όμως, η αγάπη για τον τόπο μας απαιτεί ο τόπος αυτός να μη σε αντιμετωπίζει σαν επισκέπτη με μόνιμη διεύθυνση. Απαιτεί πολιτικές που μετατρέπουν την πόλη από «όμορφη καρτ-ποστάλ» σε κατοικήσιμη και βιώσιμη καθημερινότητα.
Δεν μπορούμε να κρατήσουμε τους νέους με ευχολόγια. Χρειαζόμαστε ένα ριζικό επαναπροσδιορισμό της στρατηγικής του Δήμου μας-
Κίνητρα για Νέα Επιχειρηματικότητα & Καινοτομία: Ο Δήμος πρέπει να δημιουργήσει θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων σε συνεργασία με όλους τους φορείς, να στηρίξει τους νέους επαγγελματίες και να αξιοποιήσει ευρωπαϊκά κονδύλια για τη δημιουργία σύγχρονων θέσεων εργασίας.
Πολιτισμός και Ψυχαγωγία 365 ημέρες το χρόνο: Όχι μόνο αποσπασματικές εκδηλώσεις, αλλά υποδομές που δίνουν βήμα στην έκφραση των νέων, στις τέχνες, στον αθλητισμό και στην τεχνολογία.
Σύνδεση με την Παιδεία και την Αγορά Εργασίας: Ισχυρή διασύνδεση του Δήμου με την τριτοβάθμια εκπαίδευση της των ευρύτερων περιοχών και δημιουργία προγραμμάτων πρακτικής άσκησης και απασχόλησης.
Το πιο πικρό είναι ότι οι νέοι της Βέροιας θέλουν να μείνουν. Από αγάπη, όχι από συνήθεια. Θέλουν να δουλέψουν εδώ, να κάνουν οικογένεια εδώ, να κάνουν σχέδια χωρίς να γελούν οι ίδιοι με την αισιοδοξία τους.
Το ερώτημα, λοιπόν, για εμάς στο Δημοτικό Συμβούλιο –και κυρίως για όσους διοικούν– δεν είναι αν οι νέοι αγαπούν τη Βέροια. Την αγαπούν και το αποδεικνύουν. Το ερώτημα είναι αν η Βέροια έχει τον χώρο και τη βούληση να τους κρατήσει. Όχι ως περαστικούς, όχι ως καταναλωτές, αλλά ως τους ανθρώπους που δικαιούνται να χτίσουν τη ζωή τους εκεί ακριβώς όπου κάποτε έμαθαν να ονειρεύονται.
Ως αξιωματική αντιπολίτευση, αυτήν ακριβώς την πόλη διεκδικούμε. Μια Βέροια με χώρο για τα όνειρα των παιδιών της.
*Δημοτικός Σύμβουλος
Δήμου Βέροιας
Με την παράταξη
«ΙΣΧΥΡΟΣ ΔΗΜΟΣ»
