«’Έφυγε» από τη ζωή (22/4/2026) στα 90 του χρόνια ο ερευνητής,ο λαογράφος, ο συγγραφέας ,ο συλλέκτης λαογραφικού υλικού και ξύλινων φυσικών γλυπτών, Γιώργος Θ. Ντελιόπουλος,που γεννήθηκε στο Κεφαλοχώρι Ημαθίας.
Τον κοσμούσαν πολλές αρετές και χαρίσματα: ευγένεια , ειλικρίνεια, ταπεινότητα, δοτικότητα, Ανθρωπιά !
Κατόρθωσε να διασώσει,να διαφυλάξει,να διατηρήσει αλλά και να αναδείξει και προβάλλει το μεγάλο λαογραφικό υλικό που τόσα χρόνια με πάθος, κόπο και μόχθο συγκέντρωσε για το ΡΟΥΜΛΟΎΚΙ.
Οργάνωσε τουλάχιστο διψήφιο αριθμό εκθέσεων πολιτιστικού περιεχομένου με χιλιάδες επισκέπτες όχι μόνο στην περιοχή του Ρουμλουκιού αλλά και εκτός Ημαθίας.
Έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές και τηλεοπτικές εμφανίσεις με λαογραφικά στοιχεία , με «όσα έφυγαν», την «Παράδοση» και τον τοπικό λαϊκό πολιτισμό.
Δημοσίευσε θέματα Ιστορικού-λαογραφικού περιεχομένου και ήταν συνεργάτης εφημερίδων της Βέροιας και της Αλεξάνδρειας.
Είναι ο συγγραφέας των βιβλίων:
* Ελληνότοπος (έκδοση 1996)
*Γιδάς – Άνθρωποι και τοπία (έκδοση 2008)
*Από τη ζωή και τον πολιτισμό στο Ρουμλουκι(έκδοση 2014)
*Ξεχασμένα επαγγέλματα και άλλες ιστορίες από το Ρουμλούκι (έκδοση 2015).
Συμμετείχε τον Ιούνιο του 2009 στα ΙΕ’ ΠΑΎΛΕΙΑ, «Η οικογένεια στο Ρουμλούκι» με εισήγηση «Η καθημερινότητα της Ρουμλουκιώτικης οικογένειας».
Από τις πολυάριθμες εκδηλώσεις – εκθέσεις του και παρουσιάσεις βιβλίων του που είχα την τιμή και το προνόμιο να επισκεφτώ και να παρακολουθήσω, αναφέρω ενδεικτικά μόνο δύο:
** Την έκθεση Συλλογής του «ΤΑ ΓΛΥΠΤΆ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ» στον σιδηροδρομικό Επιβατικό Σταθμό Θεσσαλονίκης από 2 έως 11 Νοεμβρίου 1996, όπου χάρηκε ιδιαίτερα όταν την επισκέφτηκα και με τη γλαφυρότητα που τον διέκρινε μου είπε μεταξύ των άλλων και τα εξής:
«…στις ακτές τα αναζήτησα (τα ξύλινα φυσικά γλυπτά), τα απομόνωσα και τα διάλεξα ανάμεσα σε σωρούς από γλειφάδια κλαδιών ,που το κύμα εναπόθεσε πάνω στα βότσαλα. Είναι όλα σμιλεμενα από το αλάθητο «χέρι « του αρμυρού Πόντου.Ο θολός βυθός και ο λευκός αφρός,το νωχελικό λύκνισμα της γαλήνης και ο βίαιος παφλασμός της θαλασσοταραχής έγιναν το εργαστήρι που « έπλασε « με απλότητα,σοφία και χάρη μοναδική τα αρχικά ασύμμετρα και όμορφα κλαδιά των δέντρων.
Στοιχειώδες καθάρισμα, ταξινόμηση και συνδυασμοί υπαγορευμένα από την «ανθρώπινη ματιά « αποτέλεσαν τον βαθμό της δικής μου παρέμβασης…»
Ήταν πράγματι μια πολύ αξιόλογη και εντυπωσιακη έκθεση !
** Την έκθεση ενός μέρους του λαογραφικού του υλικού με θέμα: « Ρουμλουκιώτικος τρόπος ζωής» που έγινε στην αίθουσα εκδηλώσεων του πρώην Δήμου Μελίκης από 28/10 έως 6/11 / 2009 και συνόδεψα (ως Διευθυντής του Γενικού Λυκείου Μελίκης) τα τμήματα των μαθητών.
Με το ασίγαστο μεράκι που τον διακατείχε κατόρθωσε να «ζωντανέψει « έστω για λίγο το παρελθόν και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής του Ρουμλουκιού με τις προσωπικές καταπληκτικές αναπαραστάσεις – μικρογραφίες (μινιατούρες).
Ενθουσιάστηκαν οι μαθητές με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των κτισμάτων, τις ανδρικές και γυναικείες ασχολίες, τις αναπαραστάσεις των δραστηριοτήτων -εθίμων τους και τις Ρουμλουκιώτικες ενδυμασίες ( Κατσούλη,μπολμπότσα).
Στην ευχαριστήριο επιστολή μιας μαθήτριας του Λυκείου Μελίκης προς τον Γιώργο Ντελιόπουλο σχετικά με την πολιτιστική μας κληρονομιά ο ίδιος της απαντά:
«Θα πω μόνο, πως έκανα το χρέος μου σαν πολίτης του Ρουμλουκιού να συλλέγω την πολιτιστική μας κληρονομιά,να την διάσωσω από την καταστροφική μανία του Νεοέλληνα . Εκείνο που αδυνατώ να κάνω είναι να την διαφυλάξω για πάντα και να την παραδώσω στις επόμενες γενιές. Αυτό το οφείλουν οι τοπικοί άρχοντες και μόνο αυτοί έχουν – έχουμε, ιερή υποχρέωση στην Εθνική μας Πολιτιστική κληρονομιά, στον λαϊκό μας πολιτισμό…»( Εφημερίδα ΛΑΌΣ 14/11/2009)».
Ας ελπίσουμε ότι το ανεπανάληπτο αυτό λαογραφικό υλικό που μας άφησε ο αείμνηστος λαογράφος σύντομα να αξιοποιηθεί από τους αρμόδιους !
Εύχομαι στους οικείους του να ζήσετε ,να τον θυμόσαστε και να τον τιμάτε όπως τον αξίζει για το πλούσιο Λαογραφικό θησαυρό που μας κληροδότησε !
Αιωνία η μνήμη σου αγαπητέ Γιώργο…
Αντ. Κ. Τσιπρόπουλος
πρ. Διευθυντής
Λυκείου Μελίκης
