Του Αντώνη Μαρκούλη*
Επτά χρόνια διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας.
Επτά χρόνια με πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους και χρηματοδοτικά εργαλεία στη διάθεση της χώρας.
Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο. Να απλωθεί η ανάπτυξη. Να δημιουργηθεί πλούτος σε ολόκληρη τη χώρα.
Χάθηκε.
Ο πλούτος που παράχθηκε κατέληξε σε λίγους. Και δίπλα στην κοινωνική ανισότητα μεγάλωσε μια δεύτερη, εξίσου επικίνδυνη: η γεωγραφική.
Η Ελλάδα αναπτύσσεται με όλο και μεγαλύτερες αποκλίσεις. Η Αττική συγκεντρώνει σχεδόν το μισό ΑΕΠ της χώρας. Την ίδια ώρα, μεγάλες περιοχές της περιφέρειας χάνουν πληθυσμό, επενδύσεις και παραγωγικό βάρος.
Η Κεντρική Μακεδονία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η δεύτερη μεγαλύτερη Περιφέρεια της χώρας σε πληθυσμό βρίσκεται μόλις στην 7η θέση στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ. 18.542 ευρώ, όταν ο μέσος όρος της χώρας είναι 22.816 ευρώ.
Στην Ημαθία το ζούμε κάθε μέρα. Ένας τόπος που παράγει και εξάγει βλέπει τα παιδιά του να φεύγουν και τον παραγωγό να παλεύει μόνος με το κόστος. Και κάθε χρόνο, λίγο λιγότερο κράτος δίπλα του.
Αυτό δεν είναι ισόρροπη ανάπτυξη. Είναι ένα πρόβλημα κοινωνικό, δημογραφικό και τελικά εθνικό.
Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι μια χώρα της Αττικής και λίγων ισχυρών τουριστικών θυλάκων.
Χρειάζεται παραγωγή και επενδύσεις στην περιφέρεια. Ισχυρή Αυτοδιοίκηση. Αποκέντρωση πόρων και αποφάσεων. Δημόσιες υπηρεσίες που μένουν κοντά στον πολίτη. Κίνητρα για να μπορούν οι νέοι να ζουν, να εργάζονται και να δημιουργούν στον τόπο τους.
Αυτή είναι η ουσία της περιφερειακής ανασυγκρότησης που έχει θέσει το ΠΑΣΟΚ: η κοινωνική δικαιοσύνη να αποκτήσει και γεωγραφική διάσταση.
Γιατί η ανάπτυξη δεν είναι πραγματική όταν αφορά λίγους.
Και δεν είναι εθνική όταν αφορά μόνο λίγους τόπους.
*Αναπληρωτής Γραμματέας Τομέα Δικαιοσύνης ΠΑΣΟΚ
