-Το ερχόμενο Σάββατο η συναυλία της στον Χώρο Τεχνών Βέροιας
Η Ελένη Δήμου, η ερμηνεύτρια με την ξεχωριστή και αναγνωρίσιμη φωνή, έρχεται το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026, στις 8.00μμ, στον Χώρο Τεχνών – Θάνος Μικρούτσικος, στη Βέροια, με τη νέα της μουσική παράσταση «Ένας Δρόμος Τραγούδια», που διατρέχει μια μεγάλη πορεία στο ελληνικό τραγούδι, μέσα από τις προσωπικές της επιτυχίες αλλά και μέσα από τραγούδια σπουδαίων δημιουργών που σημάδεψαν διαφορετικές εποχές και έγιναν κομμάτι της κοινής μας μνήμης.
Μια σύντομη συνέντευξή της στο «Λαό», την φέρνει πιο κοντά μας και μας θυμίζει οτι παραμένει πάντα στις καρδιές μας, αθόρυβα και αληθινά, αφού όπως λέει και η ίδια, η αλήθεια και η ουσία δεν χρειάζονται καθημερινή προβολή για να υπάρχουν.
-«Ένας δρόμος τραγούδια» είναι ο τίτλος της συναυλίας με την οποία συναντάτε παλιούς και νέους φίλους σας στην ελληνική περιφέρεια. Θα λέγατε ότι αυτός ο δρόμος ήταν για σας…;
Ήταν ένας δρόμος γεμάτος μουσική, συναντήσεις και συγκίνηση. Κάθε τραγούδι είναι κι ένα κομμάτι ζωής• κουβαλά πρόσωπα, εποχές και συναισθήματα. Κοιτάζοντας πίσω, νιώθω ευγνωμοσύνη για όλα όσα έζησα και για τους ανθρώπους που με συντρόφεψαν σε αυτή τη διαδρομή.
-Ξεχωρίζετε κάποιους καταλυτικούς σταθμούς σε αυτή τη διαδρομή;
Υπάρχουν σταθμοί που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα: οι πρώτες σημαντικές συνεργασίες, τα τραγούδια που αγαπήθηκαν από τον κόσμο, οι συναυλίες όπου ένιωσες πως το κοινό τραγουδά μαζί σου. Όμως, για μένα, σταθμός είναι και κάθε φορά που ανεβαίνω στη σκηνή. Εκεί συναντιούνται όλα: όσα έχω ζήσει, όσα έχω τραγουδήσει και όσα συνεχίζω να ονειρεύομαι.
-Μεγάλες επιτυχίες και αγαπημένα τραγούδια σπουδαίων δημιουργών σημάδεψαν τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Το ηχόχρωμά σας σφράγισε την καλλιτεχνική σας ταυτότητα; Για παράδειγμα, το «Προσωπικά» δύσκολα θα έγραφε μέσα μας το ίδιο από άλλη φωνή.
Η φωνή είναι ένα πολύ προσωπικό όργανο. Δεν είναι μόνο τεχνική• είναι ο τρόπος που έχεις μάθει να νιώθεις και να αφηγείσαι. Το «Προσωπικά» είναι ένα τραγούδι που αγαπήθηκε πολύ και χαίρομαι που ο κόσμος το έχει συνδέσει μαζί μου. Κάθε ερμηνευτής αφήνει το δικό του αποτύπωμα, κι αυτό είναι που κάνει ένα τραγούδι να αποκτά διαφορετικές ζωές.
-Η χαμηλή δημόσια παρουσία σας ήταν στάση ζωής, σε έναν χώρο όπου η δημοσιότητα συχνά παρασύρει το μέτρο; Πώς θα το χειριζόσασταν σήμερα, με την επέλαση των social media;
Πάντα πίστευα πως η δουλειά ενός καλλιτέχνη είναι πρώτα απ’ όλα η τέχνη του. Προσπάθησα να προστατεύσω την προσωπική μου ζωή και να αφήσω τα τραγούδια να μιλούν για μένα. Τα social media είναι ένα καινούργιο μέσο επικοινωνίας και μπορούν να φέρουν τον καλλιτέχνη πιο κοντά στο κοινό. Χρειάζεται, όμως, να υπάρχει ένα όριο. Η αλήθεια και η ουσία δεν χρειάζονται καθημερινή προβολή για να υπάρχουν.
-Καλλιτεχνικά, σας έχει προσδιορίσει κάτι ή κάποιος, κυρίως στο ξεκίνημα της καριέρας σας;
Με έχουν επηρεάσει πολλοί άνθρωποι και πολλοί δημιουργοί, ο καθένας με τον τρόπο του. Στην αρχή, ακούς, παρατηρείς και μαθαίνεις. Σιγά σιγά, όμως, χρειάζεται να βρεις τη δική σου φωνή — όχι μόνο ως ήχο, αλλά και ως στάση απέναντι στο τραγούδι. Νομίζω πως αυτό είναι μια διαδρομή που δεν τελειώνει ποτέ.
-Ζηλέψατε, με την καλή έννοια, κάποια συνεργασία με συνθέτη ή κάποιο τραγούδι που θα θέλατε πολύ να είχατε πει;
Υπάρχουν τραγούδια που ακούω και σκέφτομαι «θα ήθελα να το είχα τραγουδήσει». Αυτό δεν έχει να κάνει με ζήλια, αλλά με θαυμασμό. Κάθε τραγούδι, όμως, βρίσκει τελικά τον άνθρωπο και τη στιγμή του. Κι εγώ αισθάνομαι τυχερή για τα τραγούδια που μου εμπιστεύτηκαν και για τους δημιουργούς με τους οποίους συναντήθηκα.
-Στη συναυλία της Βέροιας θα ακούσουμε τραγούδια ξαναδοσμένα μέσα από τη σημερινή σας ματιά; Ποια είναι αυτή;
Ναι, τα τραγούδια αλλάζουν μαζί μας. Δεν τα τραγουδάς ποτέ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, γιατί δεν είσαι πια ο ίδιος άνθρωπος. Θα υπάρχουν τραγούδια που ο κόσμος αγαπά, αλλά και στιγμές που θα τους δώσω μια διαφορετική ανάσα. Η σημερινή μου ματιά έχει περισσότερη ηρεμία και περισσότερη τρυφερότητα. Ίσως τώρα ακούω καλύτερα όσα κρύβονται ανάμεσα στις λέξεις.
-Ποια είναι η σχέση σας με τον χρόνο;
Ο χρόνος είναι ένας μεγάλος δάσκαλος, αρκεί να τον αφήσεις να σε μάθει. Σου παίρνει κάποια πράγματα, αλλά σου χαρίζει καθαρότερη ματιά και μεγαλύτερη συμφιλίωση με τον εαυτό σου. Δεν προσπαθώ να τον νικήσω. Προσπαθώ να είμαι παρούσα και να χαίρομαι όσα έχω.
-Νιώθετε ότι οι άνθρωποι έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια; Πώς θα σχολιάζατε το κοινωνικό μας αποτύπωμα λίγο πριν ξημερώσει το 2027;
Οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά οι βασικές ανάγκες παραμένουν: να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε, να νιώσουμε ασφάλεια, να επικοινωνήσουμε αληθινά. Ζούμε με μεγάλη ταχύτητα και πολλές φορές ξεχνάμε να ακούσουμε ο ένας τον άλλον. Θα ήθελα, μπαίνοντας στο 2027, να κρατήσουμε περισσότερη ευαισθησία και λιγότερη βιασύνη στις κρίσεις μας. Το αποτύπωμά μας φαίνεται στον τρόπο που φερόμαστε στους ανθρώπους γύρω μας — και στον κόσμο που παραδίδουμε στους επόμενους.
-Να κλείσουμε με τα καλλιτεχνικά σας νέα; Τι να περιμένουμε για τον χειμώνα που έρχεται;
Ο χειμώνας θα έχει μουσική, συναντήσεις και όμορφες εκπλήξεις. Συνεχίζω τις ζωντανές εμφανίσεις και ετοιμάζω πράγματα που θέλω να μοιραστώ με το κοινό. Δεν θα ήθελα να αποκαλύψω περισσότερα ακόμη• προτιμώ να τα ανακαλύψουμε μαζί, μέσα από τα τραγούδια και τις συναυλίες.
