Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
η χρονιά φεύγει, ο Άγιος Βασίλης για τα περισσότερα Ελληνόπουλα δεν θα έλθει, για τους γονείς τους όμως, θα καταφθάσει με τσουβάλια από μποναμάδες και όχι μελομακάρονα (τι υπέροχη λέξη! Μακαρόνια με μέλι και χωρίς κιμά!).
Η αλήθεια είναι φίλοι μου, ότι ο Αλέξης μας το πάλεψε.
Πήγε στη Βενεζουέλα, στην Κούβα, στη Ρωσία, … έπεται η Νικαράγουα και το Αφγανιστάν, αλλά μπικικίνια γιόκ.
Έστω μία Κουβανή ή Βραζιλιάνα δώρο!
Έστω ένα ταψί ραβανί. Ένα λουκουμάκι ή … Κατίνα σαλαμάκι!
Πάρε κάτι τέλος πάντων!
Όπου πήγαινε, η απάντηση γνωστή και στερεότυπη. Δραχμάς δεν δίνουμε!
Εγώ πάντως από ετούτη εδώ τη σελίδα, οφείλω να ευχαριστήσω, τον Αλέξη μας και τα στελέχη του, διότι παραμονές Πρωτοχρονιάς, με ταξίδεψε αρκετά χρόνια πίσω.
Δεν είναι και λίγο, τη στιγμή που κάθε ημέρα που ξυπνάς, και έχεις και μία ντουζίνα περισσότερες, τρίχες άσπρες, χώρια αυτές που φεύγουνε και τις κυνηγάς, να πηγαίνεις κάποια χρόνια πίσω.
Τότε λοιπόν, πριν από … αιώνες, που λέγαμε στα γερόντια μας ότι σπουδάζαμε, είχα δει από μακριά την Κρυστάλλω.
Ωραία, ψηλή, τσιριμπίμ-τσιριμπόμ, εδώ είμαστε μονολόγησα.
Ρε, το σκέφθηκες καλά, μου έλεγε, ο φίλος μου ο Γιωρίκας.
Ξέρεις που πας να «μπλέξεις»! Είναι σα να παντρεύεσαι, τον Μάρξ.
Έχει γούστο ψιθύρισα φίλοι μου, αλλά πιστέψτε με δεν είχε καθόλου γούστο!
Το πρωί, έπινα καφέ με τον Λένιν, το μεσημέρι το μενού είχε Στάλιν και το βραδινό Μάρξ, με λίγο Μάο και Τρότσκι!
Χώρια που τις εορτές και τις αργίες, το πρόγραμμα περιλάμβανε και συναντήσεις με τους μπολσεβίκους!
Και το καλύτερο, δεν σας το είπα.
Η διατροφή έπρεπε να είναι υγιεινή και να μην περιλαμβάνει τα διάφορα ορεκτικά, που ήταν «καπιταλιστικές» συνήθειες!
Μπορείτε να φανταστείτε τον χοντρούλη σας χωρίς σούβλακος και μπίφτεκος! Ο βίος, αβίωτος!
Κάποια στιγμή όμως φίλοι μου, ένα κρύο βράδυ του χειμώνα, που το μυαλό ήταν ήρεμο και άρχισε να «παρατηρεί» καλύτερα, πέρα από τα μπιρμπιλωτά μάτια της Κρουστάλλως, ο ευσωμούλης «αγρίεψε» με την αντάρτισσα.
Για βάστα ρε συντρόφισσα!
Το συνολάκι που φοράς, μπορείς να μου πεις πόσο κοστίζει;
Για τις τρίχες πόσα δίνεις κάθε εβδομάδα!
Τα μπιχλιμπίδια που φοράς πόθεν, η γοβίτσα χωρίς το στιλέτο πόσα τάληρα, για να μην σου πω για το μερτσέντες του φάδερ και το ξοχικό της μάδερ! Και Μύκονο το καλοκαίρι!
Εμείς ούτε γάιδαρο δεν έχουμε και το καλοκαίρι πουτίγκα στην κεντρική πλατεία Καρδίτσας!
Και τότε φίλοι μου, σαν κεραυνός εν αιθρία, «έπεσε» η κεραμίδα.
Άκου να δεις αγοράκι, άλλο πράγμα οι ιδέες και άλλο οι ανάγκες!
Δηλαδή, ρώτησα ο κόπανος!
Εφόσον ζούμε και μεγαλώνουμε σε μία καπιταλιστική κοινωνία, υπάρχουν και ανάγκες και συνήθειες. Στο επαναλαμβάνω άλλο οι ιδέες και άλλο οι ανάγκες!
Αυτή την ατάκα, φίλοι μου από τότε την άκουσα αρκετές φορές από «συντρόφια», για αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός, που τα αριστερά πόθεν έσχες είναι μεγαλύτερα και από δεξιά.
Άλλωστε όταν αγωνίζονται για τον εργάτη, προφανώς και εννοούνε ότι θα έχουν επιχείρηση με εργαζομένους!
Δυστυχώς, δεν μιλάμε για έσχες αλλά για αίσχες!
Δύσκολο πράγμα η αριστεροσύνη. Θέλει πολλά ευρουλάκια!
Και επειδή γνωρίζω ότι είστε περίεργοι και θα ρωτάτε για την Κρυστάλλω, να συνεχίσω.
Επειδή, όπως σας είπα η διατροφή ήταν υγιεινή και είχε πολλά γεμιστά, όχι της Θεανώς, αυτά ετοιμάζονται και έρχονται από κάποιο διαμέρισμα στο Λονδίνο, είχα γίνει κορμάρα!
Μπουκιά και συχώριο. Ολόκληρος κούρος!
Έτσι είχα προτάσεις (όχι ανήθικες!) και ασχολήθηκα και με το μόντελινγκ!
Και κάπως έτσι γνώρισα και την Μόνικα (τη συμμαθήτρια του Ηρακλή!).
Ένα βράδυ λοιπόν καθώς επιστρέφαμε με την Κρυστάλλω, δέχθηκα «επίθεση». Το σερβίτσιο έγινε κομμάτια.
Ποιος είδε τον κόκκινο στρατό και δεν φοβήθηκε!
Είχε μάθει για τη Μόνικα και είχε γίνει έξαλλη!
Και τότε ο χοντρούλης που είναι και κακούλης, άκου … να δεις κοριτσάκι.
Όπως καταλαβαίνεις λόγω της εργασίας, πρέπει να συνεργαστώ με μοντέλα.
Σε τέτοιο περιβάλλον εργάζομαι.
Ιδεολογικά εσύ είσαι το αμόρε, αλλά πρέπει να γνωρίζεις ότι άλλο οι ιδέες και άλλο οι ανάγκες!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!
